dinsdag 7 oktober 2008

Heen-en-weergeloop à volonté

Zoals de titel wel verklaart hebben we de laatste 2 dagen het één en ander afgelopen.

Gisteren hadden Nicholas en ik aan het gemeentehuis afgesproken om ons bij het Bürgeramt te melden. Nicholas werd door zijn ouders op de afgesproken bestemming gedropt, maar ik moest er met m'n fiets geraken. Geen probleem, dacht ik: Ik print gewoon een kaartje af op mappy en dan is dat zo gefikst. Hm, bleek dat ik mij daar flink aan mispakt had, want die kaart klopte niet echt. Na zeker 7 keer de weg gevraagd te hebben, is het me uiteindelijk toch gelukt het gemeentehuis te bereiken. Wonder bij wonder was ik zelfs nog te vroeg, daarom besloot ik al een kijkje te gaan nemen in het gemeentehuis. Dit bleek nog niet zo'n slecht idee te zijn, want zo heb ik per ongeluk de infostand van Saarbrücken gevonden, waar ik een gedetailleerde kaart van de stad gekocht heb. Zeer praktisch dus na mijn avontuur met de kaarten van mappy.

Aangekomen aan het Bürgeramt zat er heel veel volk in de wachtzaal. Net zoals bij beenhouwerij Renmans moesten we een nummertje nemen en na ongeveer een half uur waren we al aan de beurt. De beambte stelde er ons enkele bizarre vragen, zoals: "Was ist eure Religion?". Daarna wist hij ons te vertellen dat we aan de andere kant van de stad ook nog een Freizügigkeitsbescheinigung moesten halen. Dat is een bewijs dat ons het recht geeft om ons vrij te bewegen in Duitsland.

Dinsdag zijn we dan naar de universiteit gegaan om ons te laten inschrijven. We dachten dat we dat gemakkelijk in één keer konden regelen, maar niets was minder waar. Toen we rond half 10 toekwamen werd ons verteld dat we beter om half 11 eens zouden terugkomen omdat de persoon die Erasmusstudenten bijstaat pas dan begon te werken. Goed, dan hebben we de campus maar verkend, of toch een minuscuul deel ervan. Op de onderstaande foto kan je de Universität des Saarlandes zien, het lijkt wel een stad op zich, niet? Er zijn zelfs 4 bushaltes, een warenhuis, een papierwarenwinkel, een café en een unishop. In de laatste kan je geschenkartikelen kopen met het logo van de unief erop. 't Voelde aan alsof we op Princeton of Yale rondliepen, maar jammer genoeg was het maar de universiteit van Saarbrücken.

Om half 11 stonden we dan aan het Akademisches Auslandsamt waar we enkel een lijst kregen met zaken die nog moesten gebeuren. Eerst moesten we naar de Bank1Saar (helemaal terug naar de stadskern) om erna een ziekteverzekeringsbewijs op te halen (terug op school) om ons met dat bewijs te laten inschrijven. Tijdens de inschrijving kregen we dan weer te horen dat we de volgende dag moesten terugkomen om onze studentenkaart af te halen, pff. Tot slot moeten we ons ook nog bij de politie aanmelden, maar we hebben besloten dat pas morgen te doen, anders kunnen we heen en weer blijven lopen. Voor vandaag was het alleszins genoeg.

Zo, dan ga ik me nu naar de kookpot begeven.

x-Valérie

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Lang leve Erasmus!

ann en co zei

Valérie,

Eindelijk een google account gekregen. Ja na veel vallen en weer opstaan, kan ik ook een reactie plaatsen.
Ten eerste een vree schoon kot.
Ten tweede, heb je al kennis gemaakt met de plaatselijke volleybalclub ? Hou ons op de hoogte hé.
Maar zo te lezen is er geen gebrek aan lichaamsconditie training.
Ten derde, nog veel amusement en levenservaring (hmm serieuze klap) toegewenst.
Groetjes,Ann en co

charlotte_in_germersheim zei

Ha Valerie,

Blijkbaar heb je ook al kennis gemaakt met de stapel papierenwerk die een Erasmusavontuur met zich meebrengt. Maar je bent niet alleen, hier in Germersheim is het van hetzelfde laken een broek. Alleen is de stad veel minder klein en moet ik zover niet lopen, hihi. :p
Tamusement!

Charlotte

carmen zei

heilaba valérieken,

alles goe ginder ?
We hebben vorige woensdag onze wedstrijd verloren,het was wel tegen een ploeg die uit een hogere reeks gezakt was. Maar we hebben wel goed gespeeld, 'k was in form en ge weet wat dat betekent hé; kletzen jawohl....
Ik hoop dat ge u ginder goe amuseert en als volleerde duitser terugkomt.
De kindjes missen u al, ze vragen wanneer je nog eens komt, 'k heb gezegd volgend jaar en dat werd niet goed onthaald. Dus ge zult ook bij de kindjes meer dan welkom zijn als ge terugkomt.

ciaokes
de melskes