Zware lesdag en eerste volleybaltraining

Zondagavond is onze nieuwe kotgenoot toegekomen, Samuel heet hij. 't Is een Fransman, maar hij pendelt al zo'n tien jaar van Frankrijk naar Duitsland, dus zijn Duits is vrij goed te verstaan. Toen hij hier aankwam was het al pikdonker en hij zag het niet meer zitten om alles dan nog uit te laden, maar Maren en ik hebben een handje toegestoken zodat dat allemaal in 20 minuutjes geklaard was. 't Is een sympathieke kerel die Samuel en wat we vooral heel tof vinden is dat hij een auto heeft. Hij heeft zelfs al beloofd dat we altijd mee mogen als er boodschappen moeten worden gedaan. Daar hebben we natuurlijk geen nee tegen gezegd.

Maandagmorgen moest ik vroeg uit de veren, want om 8.30 begon de eerste les: vertalen van het Engels naar het Duits. Simpel is het niet, want dat zijn natuurlijk 2 vreemde talen voor mij en ik denk ook niet dat de docente het makkelijker gaat maken, want de meeste studenten die aan deze les deelnemen zitten gemiddeld al 3 semesters verder dan mij :s

De volgende les was literatuurwetenschap. Daar kregen we te horen dat de les niet echt geschikt is voor Erasmusstudenten, maar aangezien er geen andere oplossingen zijn moet ik die les wel volgen. Dat wordt geen makkie vrees ik. Bovendien ben ik nog meer gedemotiveerd voor dit vak omdat het examen pas op 16 februari valt en natuurlijk houden ze er geen rekening mee dat we dan al meer dan een week les in Gent zullen gemist hebben. Het enige grappige aan de les was dat we ons eerst allemaal moesten voorstellen. Eén van de meisjes zei: "Mein Name ist Isabelle Adam, ich bin 21 Jahre alt..." Waaah, Isabelle A, daar moesten Nicholas en ik natuurlijk hard om lachen, maar de Duitsers begrepen natuurlijk niet waarom :p

Na de middag volgde tekstwetenschap. Een oudere, grijze man met bierbuik strompelde naar binnen en gaf ons een beetje algemene informatie over het vak. 't Ziet er nog wel een sympathieke kerel uit, hij wil er zelfs voor zorgen dat we op tijd aan het examen kunnen deelnemen, maar ja, nu maakt het toch niet meer uit, want die van literatuur wil niet meewerken.

Als laatste vak was cultuur van de VK aan de beurt. Ziet er heel interessant uit, maar ook lastig, want de professor gaat ervan uit dat we echt alles weten. Zo moeten we bijvoorbeeld bij elke naam die hij vermeld een uitgebreide biografie opzoeken en studeren. Begin maar hé, dat zal zeker gaan van Elisabeth 1 en James 1 tot Margaret Thatcher of Gordon Brown...

Om de lange dag af te sluiten, gingen Maren en ik naar de volleybal. Heel ontspannend en broodnodig nadat ik Uni had van 8.30 tot 19.45 uur. In het begin verliep de opwarming een beetje hectisch, maar lang duurde dat niet, want de trainer, Jochen heet die, leidde alles snel in goede banen. Ik vond het vooral tof, dat we vrij lang hebben mogen oefenen op de aanval, want das een punt dat bij mij nog ferm mag bijgewerkt worden hoor. Daarna hebben we wedstrijdjes gespeeld. Maren en ik zaten in het team van Jochen en zijn assistente. Met z'n vieren hebben we steeds tegen 6 anderen gespeeld en we hebben ook altijd gewonnen, jiha. Toen ik Jochen op een bepaald moment een vraag stelde over de passeur, dacht hij dat ik een Zwitserse was. Ik vroeg me af waarom en hij zei: "Nur Schweizer sagen "Passeur", das Wort gibt es nicht in Deutschland." Blijkbaar heet een passeur hier Steller en ook voor toetsen en receptie hebben ze andere termen. Hier zeggen ze pritschen en baggern. Wel grappig vond ik dat.

Ik ga jullie alweer laten, want heb nog les vanavond, dus ik ga me nog snel klaarmaken en ga dan naar de Uni.

Bis später :)

Daguitstap naar ikea

Zaterdag wilden Maren en ik dus naar Ikea in Saarlouis gaan. We waren goed voorbereid op onze 1,5 uur durende heenvaart en 1,5 uur durende terugvaart, want we hadden vooraf opgezocht op de site van de "Deutsche Bahn" hoe we daar konden geraken. Om 11 uur vertrok onze eerste bus (we moesten 4 bussen nemen om tot aan ikea te geraken) aan het station, maar het nummer van de bus stond nergens aangeduid, waardoor we die dus gemist hebben. Dan zijn we maar de stad ingetrokken om daar een douchegordijn en andere badkamerspulletjes te zoeken. Jammer genoeg was dat allemaal een beetje te duur voor onze portemonnee, dus zijn we weer naar huis gegaan, hebben we een nieuw plannetje afgedrukt en hebben we om 1 uur een bus genomen richting ikea. Dan zijn we uitgestapt, hebben we de volgende bus genomen en dan weer een andere...So far, so good, dachten we, maar daar dacht het noodlot anders over. De buschauffeur bleef maar doorrijden, hoewel we eigenlijk al zo'n 10 minuten moesten zijn uitgestapt. Ik ben vervolgens naar de buschauffeur gegaan en heb hem gevraagd wanneer we aan het station van Bous aankwamen. "Ja", zei die, "daar zijn we allang voorbij." Oh my, dan hebben we maar zo snel mogelijk op de stopknop geduwd en zijn we bij de volgende bushalte uitgestapt. Ons plan was om gewoon terug te lopen tot aan de halte waar we de volgende bus moesten nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Of toch niet bepaald. We hebben 2 uur rondgelopen, op zoek naar die ene bushalte, maar hebben ze niet gevonden :s Rond 5 uur wilden we, met de moed in onze schoenen, het opgeven en zochten we gewoon uit hoe we terug naar ons huisje in Saarbrücken konden geraken. Maar precies op dat moment stopte een man naast ons en vroeg: "Zijn jullie de weg kwijt?" "Ja, eigenlijk wel", hebben we dan maar gezegd. We hebben ons hele verhaal gedaan, waarop de man ons vertelde hoe we toch noch naar Ikea konden geraken, we verstonden er enkel niets van. Dan heeft hij vriendelijk aangeboden ons erheen te brengen. Na een beetje getwijfel zijn we uiteindelijk ingestapt, hebben we een kwartiertje in de auto gezeten en zagen we...IKEA. Man, dat was een grote opluchting.

Omdat we al niet meer helemaal op schema zaten zijn we als zotten doorheen Ikea gelopen, om toch maar onze hippe badspullen te vinden. Douchestang: check. Douchegordijn: check. Ringen voor het douchegordijn: check. Badmat: check. Spulletjes voor onzelf: oh, niet check. Aangezien we sneller dan gedacht vonden wat we nodig hadden, bleef er nog een beetje tijd over om voor onszelf op zoek te gaan naar leuke spulletjes. Dat is me dan ook gelukt, want aan het lijstje heb ik nog toegevoegd: een matje, een dekbedovertrek, een spiegel en stickers voor op de muur. Voldaan hebben we vervolgens de volgende 4 bussen naar huis genomen.

Eens thuis hebben we snel wat te eten in elkaar geflansd en hebben we onze badkamer opgesmukt met de net gekochte artikelen. 't Resultaat mag er wel wezen hé...

Badkamer zoals we die hier aangetroffen hebben

Badkamer na het bezoek aan Ikea

Daarna hadden we een rustige avond gepland, maar dat was buiten de vriendinnen van Maren gerekend. Julia en Helen hadden zin om naar een bar te gaan en dachten dat Maren en ik misschien wel meewilden. Zo'n aanbod kan je toch niet afslaan...Eerst zijn we naar de WG van Julia gegaan en daarna zijn we richting bar (waarvan ik de naam alweer vergeten ben) getrokken. Daar hebben we onze toch wel anstrengende Tag afgesloten met een lekkere cocktail. Ik met een "Planters Punch" (zie foto) en Maren met een "Tequila Sunrise". Rond 2 uur hielden Maren en ik het echter voor bekeken en zijn we samen naar onze WG gegaan, waar we genoten hebben van onze welverdiende nachtrust.

I love "Wheeler"

Woensdagmorgen: opgestaan met de sombere gedachte dat we voor vertalen geen oplossing meer zouden vinden. Toch zijn we, met de moed in onze schoenen, nog eens naar een andere vertaalles geweest, namelijk die van Frau Wheeler. Toen we in de gang op haar stonden te wachten ontmoetten we een Duitse studente, Maria. Zij hoorde me tegen Nicholas praten en vroeg ineens: "Komen jullie uit België?" Ik schrok me een ongeluk, een Duitse die Nederlands spreekt...We begonnen meteen te babbelen en al vlug wisten we hoe de vork in de steel zat. Maria heeft 3 jaar geleden aan ons eigenste (don't use this word at home :p) departement vertaalkunde in Gent gestudeerd, waardoor haar Nederlands zeer goed geworden is. Ze vertelde ons ook dat Frau Wheeler een heel sociale, vlotte, toffe professor is en dat we ons zeker goed gingen amuseren. En inderdaad, 'k moet beamen wat Maria ons vertelde, het is echt een heel vriendelijke vrouw, die, in tegenstelling tot Frau Erdmann, openstaat voor Erasmusstudenten. Leve mevrouw Wheeler dus, want door haar heb ik er weer een beetje vertrouwen in gekregen.

Woensdagnamiddag zijn we dan, op het laatste moment, in een les Duitse woordenschat beland. Daar werd ons verteld dat de cursus ook toegankelijk is voor Erasmussers, dus we hopen dat ons Angela dit vak zal goedkeuren als keuzevak. Je kan tenslotte nooit genoeg woorden kennen hé.

Om 4 uur zijn Nicholas en ik naar het gemeentehuis gegaan, want dat was de verzamelplaats voor de stadrondleiding doorheen Saarbrücken. Ook Babi (een Griek) en Antoinne (een Fransman), die bij ons al in de les hebben gezeten, waren aanwezig en met hen hebben we ons kostelijk geamuseerd. Ik moet toegeven dat de rondleiding echt de moeite waard was. Nu hebben we een beter beeld van Saarbrücken en de cultuur van de inwoners. Hieronder volgen enkele snapshots.

Sankt-Johanner Markt

Theater van Saarbrücken

Ik aan de Saarkrahn

Na de rondleiding zijn we snel op een bus richting unief gesprongen, omdat daar om 19.30 uur de film "Before Sunrise" gratis gespeeld werd. Dat zijn initiatieven die ze in Gent ook wel zouden mogen ondernemen...

Toen ik rond 22.30 uur thuiskwam brandde het licht in de woonkamer, wat bij ons vrij ongewoon is. Eens binnen, wist ik waarom: Markus kwam ons voor een avond vergezellen. Het was echt nog een gezellige avond. Eéntje met veel geschater en gelach. Dit bijvoorbeeld omdat ze me enkele Duitse woorden en uitdrukkingen uit hun spreektaal wilden leren. Zo heb ik mijn woordenschat kunnen verrijken met uitdrukkingen zoals: "Das ist wirklich hammer" (= dat is echt leuk) en "Hast du Bock" (= heb je zin). Om 1 uur hebben we dan maar wijselijk besloten een einde te breien aan onze avond, want 's morgens moest iedereen er weer vroeg uit.

Had an off-day

Hm, woensdag was niet bepaald een heuglijke dag voor mij, want alles wat fout kon gaan, is ook helemaal fout gegaan.

Als eerste ben ik naar de vertaalles Engels-Duits gegaan, die oorspronkelijk bedoeld was voor 5. Semester, dat zijn studenten die nu aan hun vijfde semester beginnen. Aangezien ik nu ook in het vijfde semester zit dacht ik dat dit vak niet bepaald voor problemen zou zorgen, maar dat was dus buiten Frau Erdmann gerekend. Zij geeft deze vertaalles en is de coördinatrice van de faculteit vertalen en tolken. Op de infosessie had ze de Erasmusstudenten verzekerd dat ze al het mogelijke zou doen om ons te helpen. Daar hebben we echter weinig van gemerkt...Ze zei gewoon vlakaf dat deze les te moeilijk is voor ons en dat we zeker zouden buizen, want zelfs de helft van de Duitse studenten haalt het bij haar niet. Mooi, wat nu gedaan? Ah, dacht ik, ik zoek vanavond wel of er geen andere vertaallessen meer zijn, nu gaan we gewoon naar de volgende les, ons keuzevak Engels.

Om het lokaal te vinden waar het keuzevak doorging heb ik ook wel 't één en 't ander afgezocht. Tot 5 minuten voor aanvang van de les, was het lokaal nog niet bekend. De administratie op de Universität des Saarlandes loopt echt als gesmeerd! Maar soit, we konden er nu toch aan beginnen. Frau Gerke stelde zichzelf eerst even voor en vertelde dan wat er van ons verwacht werd dit semester. Daarna stelde ik haar de vraag hoeveel credits haar vak waard is, omdat wij er minstens 3 nodig hebben. Nu mogen jullie allemaal eens raden hoeveel credits we kunnen halen...2 credits dames en heren, nu zitten we alweer in de miserie. Volgende opdracht voor 's avonds: zoeken naar een nieuw keuzevak, fijn toch, zo kunnen we bezig blijven.

's Namiddags vond er nog een vertaalles plaats van het Duits naar het Engels, die we eigenlijk ook moeten volgen om aan ons 3 credits voor vertalen te komen, maar alweer was deze les niet geschikt voor ons, want ze nemen daarvoor enkel examenskandidaten aan...

's Avonds heb ik me dan nog eens op het lessenaanbod gestort om oplossingen te zoeken voor de 3 vakken van vandaag die we niet kunne volgen. 'k Heb mails geschreven naar professoren, uren gezocht naar andere vakken, maar dit heeft niks opgeleverd. Pff, echt frustrerend. Toen m'n papa dan 's avonds via skype belde, ben ik eigenlijk ook een beetje (of een beetje veel) mijn moed verloren en kwamen de traantjes opzetten. Ik had namelijk geen zin om nu al zeker te zijn van een herexamen vertalen, simpelweg omdat we hier niet aan de vertaallessen mogen deelnemen.

Wat volgde was een slapeloze nacht met gepieker alom.

Eerste schooldag

'k Voel me net weer een kleutertje: onwennig en nieuwsgierig naar wat komen gaat. Voor een eerste schooldag ziet de dag er niet bepaald slecht uit, want we hebben namelijk maar 1 les en wel een hele toffe: "Einführung ins Internet und den Entwurf von Web-Seiten". (Voor medestudenten: dat is een equivalent voor taaltechnologie.) Een korte beschrijving van de lessen: We moeten zelf een website maken over een thema naar eigen keuze. Toll, oder? Dat is alvast een lesje dat ik heel goed zie zitten, althans, voorlopig toch, nu ze nog geen computertermen naar m'n hoofd gooien.

Na alweer een middagmaal in de Mensa zijn we gaan kijken waar we morgen ons keuzevak moeten volgen. Eén dag voor aanvang en noch steeds hadden ze dat niet uitgehangen. Echt om zot van te worden :s Leve de administratie in Saarbrücken! Als we op safe willen spelen zoeken we best meteen een alternatief als keuzevak, want als we de eerste les missen mogen we 't vergeten. Ons learning agreement moet namelijk maandag binnen, pff.

Eens thuisgekomen had ik nood aan een goede babbel, die ik dan ook vond bij Maren. Was wäre ich ohne dich? Om mijn dag toch fijn af te slijten heb ik een goed badje genomen en me aan m'n laptop gezet om mijn blogje wat te updaten. (Of is het "up te daten" :p) 22.40 uur, tijd om te gaan slapen, want morgen moeten we om 7 uur uit de veren voor de tweede schooldag.

Tschüssie,

Valérie

60 jaar UdS

Eindelijk: het academiejaar is voor ons ook begonnen. Raar dat ik "eindelijk" zeg, maar geloof me, bijna 4 maand vakantie is een beetje te veel van 't goede hoor.

Maandag om 10 uur werden we verwacht op de "Offizielle Eröffnung des akademischen Jahres", maar ik stond al om half 10 paraat. Nicholas daarentegen kwam enkele minuten na 10 toe. Hoewel hij dichter tegen de unief woont is het voor hem een pak moeilijker om er te geraken, want de bussen die aan zijn halte aankomen zitten namelijk meestal propvol. Toen hij uiteindelijk aankwam zat de aula al helemaal vol, dus hebben we ons maar in de middengang op de trapjes gezet. Nadat het orkest een stukje had gespeeld werden we door de directeur verwelkomd, waarop we getrakteerd werden met filmpjes uit de oude doos. De oudste films dateerden van 1948, het jaar waarin de Universität des Saarlandes gebouwd is. Daarna kwamen ook de Ministerpräsident en de ambassadeur van Frankrijk aan het woord. Veel hebben we daar niet van onthouden, want zeer interessant was het niet, wel hebben we ons goed geamuseerd met het accent van de Franse ambassadeur, die echt heel hard zijn best deed mooi Duits te spreken.

Wat ook het vermelden waard is, is dat er tijdens de speeches massaal veel studenten, verkleed als clowns, op het toneel kwamen met ballonnen, rozen en grote spandoeken. Tijdens de officiële opening van het academiejaar wilden ze namelijk protesteren tegen het hoge inschrijvingsgeld aan de unief. Daar moet je per semester maar even 500 euro ophoesten. En dan dachten wij ze ons in Gent aftroggelden...

foto van de protesterende studenten

Iets na 11 was het dan tijd voor de Studentenparty. Wat een uur voor een feestje! Hiervoor werden er kraampjes op de unief gezet waar je hamburgers kon eten, pintjes kon drinken, enz.

's Middags hebben we dan in de Mensa (het studentenrestaurant) aspergeroomsoep, frietjes met schnitzel, salade en yoghurt gegeten. En dat alles voor slechts 2,50 euro.

Maandagnamiddag zijn we ook naar de infosessie van vertalen en tolken gegaan, waar we nog vrij veel nuttige informatie gekregen hebben.

Tussen 4 en 6 ben ik nog snel even naar huis gegaan en ben ik naar de bakker geweest. Daar vroeg ik of ze "weiβes Brot" hadden, waarop de bakkerin antwoordde: Neen, alleen op maandag en donderdag. Bizar, was het niet net maandag? Naja, dan heb ik maar een ander broodje gekocht.

Tegen 19 uur werden we dan terug op school verwacht, omdat we ons hadden ingeschreven voor het Leistungsspektrum. Daar stonden op het menu: Sektempfang, Begrüβung der Gäste und Vorstellung des Studentenwerks, Vorstellung der Universität des Saarlandes und der Landeshauptstadt Saarbrücken, Eröffnung des Büffets, musikalische Unterhaltung, Vorführung Hochschulsport, Dessertbüffet mit Überraschungseffekt und Ausklang en Disco im Canossa. Dat laatste hebben we overgeslaan, want de bussen rijden hier maar tot 12 uur, dus dat wordt voor een ander keertje.

GSM-nummer en adres

Hey,

ik ben jullie nog iets vergeten te zeggen. Voor wie een belletje wil doen, mijn GSM-nummer in Duitsland is: 0049 157 78 06 77 61

Wie liever eens een briefje of een kaartje schrijft mag dat naar het volgende adres sturen:

Valérie Nevejans
Edenstrasse 42
66113 Saarbrücken
Deutschland

Eerste weekend in Saarbrücken

Zaterdag ben ik samen met Maren levensmiddelen gaan inkopen. Ze wist totaal niet waar ze dat kon doen, dus heb ik haar dat als net-ingeburgerde-Saarbrückenaar met veel plezier getoond. Zij had nog helemaal niets in huis om te eten, dus haar karretje was vrij goed gevuld. Ze was enkel vergeten boodschappentassen mee te nemen, waardoor mijn smokkelzakken (eigenlijk die van mijn mémé) hun dienst eens mochten bewijzen. Maar ze had echt zoveel mee, dat zelfs die niet volstonden. Je moest erbij geweest zijn, we waren net muilezels...'s Middags hebben we samen gekookt, gegeten en afgewassen. Da 's allemaal zoveel leuker als je 't niet alleen hoeft te doen.

In de namiddag heb ik voor de eerste keer mijn strijkijzer bovengehaald, mijn kamer afgestoft en nog een beetje (heel veel eigenlijk) getetterd met Maren. Tegen de avond heb ik dan gratinpatatjes met worteltjes en kippenfilet klaargemaakt. Mama, jouw kookkunsten zijn heel goed, maar die van mij mogen er ook best wezen hoor. Maar euh, eigen stoef stinkt zeker :p Rond 22.30 uur kreeg ik dan telefoon uit België: Carmen die me even liet meegenieten van de live-muziek van Milk Inc. Waaah, ik werd er echt zo jaloers van hé.

Zondagmorgen zijn Maren en ik tot het besluit gekomen dat het zo'n zonde is dat we zo'n mooie badkamer hebben waarin de douche niet gebruikt kan worden. (Wie nu denkt dat we ons niet deftig kunnen wassen, heeft het mis hoor. We hebben 2 badkamers, maar in beide mankeert er wel iets). We hadden namelijk geen stang om de douchekop aan te bevestigen en een douchegordijn met bijhorende rail ontbreekt ook nog. Ik dacht, daar moet iets aan gedaan worden. Dan heb ik maar het hele huis afgezocht naar bruikbare spullen en de zoektocht bleek niet zonder succes, want sinds vanmorgen hangt er in de douche een splinternieuwe douchehouder. Dan moesten we een stapje verder gaan, waarop we de site van ikea geraadpleegd hebben. Wat hebben we nog nodig: een stang voor het douchegordijn, ringen voor 't gordijn, het gordijn zelf en voor de finishing touch een mooi badmatje. Dat alles kunnen we voor ongeveer 25 euro kopen, dus als we die prijs delen door de 4 bewoners hebben we voor geen geld een optimale badkamer. We zien de uitstap naar den ikea al heel goed zitten.

's Namiddags werden we bij het kuisen verrast door Laura, die normaal gezien pas 's avonds zou toekomen. Ze vertelde ons meteen hoe dat kwam. Ze blijft namelijk niet in Saarbrücken, want ze heeft gisteren een brief gekregen van een andere universiteit waar ze zich kandidaat had gesteld. Ja, hier kan je niet zomaar aan de universiteit van je keuze studeren. In Duitsland werken ze zo'n beetje met hetzelfde systeem als in Amerika: vele brieven schrijven en hopen dat je een positief antwoord in de brievenbus krijgt. We zijn wel blij voor haar dat ze nu kan studeren wat ze echt wil, maar wij hebben nu wel 'n kamer over. Maren en ik zijn dan ook meteen aan de slag gegaan om een advertentie achter te laten op de site van wg-gesucht, dus hopelijk mogen we binnenkort een nieuwe bewoner/bewoonster verwelkomen in ons nederige stulpje.

Voor ik afrond wil ik nog één ding kwijt. Onlangs keken Maren en ik naar een programma zoals multimiljonair. Eén van de vragen ging over Duitse grammatica en zowel, Maren als de dame in de stoel wisten het antwoord niet. Maar wie wist het wel...ikke en daar was ik stiekem wel heel fier op. Dus meneertje Hinderdael, er is toch wel iets van je lessen blijven hangen hé.

Zo, dag vriendjes, dag vriendinnetjes, dat was het dan alweer.

Ich hoffe, ihr habt alle ein ganz tolles Wochenende gehabt...

Valérie

Bibliotheekrondleiding, infosessie 2 en alweer een nieuwe kotgenote

Hallo allemaal,

jetzt mal anfangen, wo ich das letzte Mal aufgehört habe. Voor woensdag had ik eerlijk gezegd helemaal geen plannen, maar Laura vertelde me dat ze dinsdag haar bus naar de Uni gemist had en dat ze dus woensdag de rondleiding in de bibliotheken ging meedoen. Ze vroeg me of ik geen zin had om mee te gaan, dat heb ik dan maar gedaan. Achteraf was ik heel blij dat ik op haar aanbod ben ingegaan, want het systeem is hier helemaal anders dan bij ons. In de vakbibliotheken kunnen de boeken niet worden uitgeleend, je moet "simpelweg" alles kopiëren wat je nodig hebt. Ook moesten we onze bibliotheekkaart freischalten, wat me waarschijnlijk zonder de hulp van Laura niet gelukt was. Ik weet dat je het niet kan lezen Laura, maar toch: dank je wel voor je hulp.

Donderdag was er van 12 tot 14 uur een infosessie van Germanistik. Een half uur voor aanvang waren Nicholas en ik al op de plaats van de afspraak, maar daar was niemand te bespeuren. Gelukkig liepen we een andere Erasmusstudente uit Luxemburg tegen het lijf die ons vertelde dat het lokaal gewijzigd werd. Dan zijn we maar met haar meegelopen naar het correcte lokaal. Blijkbaar wist niemand van die wijziging, want tot ongeveer 12.30 uur waren we daar enkel met z'n drietjes en de Erasmusbegeleidster voor Germanistik. Die dame, Joanetta Wirtz, heeft ons het een en ander verteld over speciale modules Duits die worden aangeboden aan Erasmussers, jammer genoeg laat onze school het niet toe deze te volgen, omdat het naar hun zeggen te gemakkelijk zou zijn. Wij mogen dus verder sukkelen met ons Stundenplan. Om 16 uur had mevrouw Wirtz een speciaal spreekuur ingelast om Erasmusstudenten te helpen met hun uurrooster. Die job heeft ze bij ons zeker goed gedaan, want wij hadden nog wel enkele vragen. Zo hadden we gezien dat bepaalde vakken op hetzelfde uur worden gegeven, zodat we dus niet alles zouden kunnen volgen wat we moeten. Zij heeft dan alternatieve vakken gezocht, waardoor we op maandag van 8.30 tot 19.45 les zullen mogen volgen, thank you very much.

Op het schwarze Brett hadden Nicholas en ik ook gezien dat we ons voor cultuurgeschiedenis van de VS bij professor Rademacher moeten aanmelden via een bepaalde site, maar op die site vond ik helemaal niet hoe we dat konden doen. Ik heb de professor dan maar een mailtje gestuurd en in zijn antwoord stelde hij voor dat hij ons gewoon zou aanmelden. Heel handig en vriendelijk die professoren in Duitsland, daar kunnen ze bij ons nog iets van leren. In diezelfde mail vroeg hij ook vanwaar uit België we precies zijn. Hij vindt België namelijk zeer interessant omdat het bier er heel goed is, dat heb ik ook helemaal niet tegengesproken.

Donderdagavond was een beetje 'n eenzame avond voor mij, want Laura was die dag terug naar huis gegaan om nog een paar spulletjes te halen. Dan heb ik mezelf maar verwend met 2 afleveringen van Grey's Anatomy en een glaasje witte wijn. Zo heb ik die nacht goed kunnen slapen.

Vrijdagmorgen ben ik dan op m'n gemak in bad gegaan, alhoewel, ik moet zeggen dat ik me niet de hele tijd op m'n gemak gevoeld heb, want opeens hoorde ik gemompel in huis, wat ik zeer bizar vond, want ik was normaal gezien de enige persoon die thuis was. Toen ik uit bad kwam ben ik snel een kijkje gaan nemen en toen bleek dat mijn andere kotgenote, Maren, met haar ouders was toegekomen. Wat een pak van mijn hart...Ik heb die mensen dan maar laten doen en ben met Nicholas de stad ingetrokken. Daar heb ik weer het een en ander gevonden waar gewoon mijn naam opstond, dan kan je dat toch niet laten liggen, of wel?

Toen ik rond 7 uur thuiskwam zag ik dat het licht in Maren haar kamer brandde, dus dacht ik: Ik zeg even goeiedag. Dat "even" is mooi uitgelopen tot een uur of half 11. 'k Heb echt een toffe babbel met haar gehad, 't begon allemaal met the usual small talk en eindigde nadat ik haar ons beste Belgische vrouwenbier had laten proeven: Kriek Lindemans, jammie. Ik denk dat ik aan haar wel eens een tof vriendinnetje zou kunnen overhouden: ze houdt ook van Disney, doet volleybal en lust geen vis. What a coincidence.

Dat was alweer een synopsis van 3 dagen, leesvoer genoeg zeker?

Veeeeele groetjes,

Valérie

Kennismaking met kotgenote en eerste info-sessie

Als m'n geheugen me niet in de steek laat, is het al een week geleden dat ik nog iets op deze blog gepost heb. Daarom, en omdat ik van velen al heb mogen horen dat ik wat meer moet schrijven, zal ik jullie nu nog eens op de hoogte brengen.

Van donderdag- tot en met zaterdagnamiddag ben ik eventjes van m'n Erasmusavontuur gevlucht. Dan ben ik weer naar huis gegaan omdat mijn neef vrijdag getrouwd is. Ik moet zeggen, het was zeker en vast een dikke meevaller, dus bij deze: Thomas en Melanie, bedankt dat we erbij mochten zijn hé.

Als we dan zaterdagnamiddag terug in de Edenstraβe aankwamen, was m'n kotgenote er al. Die avond heb ik haar niet lang gezien omdat zowel mijn als haar ouders hier waren en hier overnacht hebben.

Zondagmiddag hebben Laura (zo heet mijn kotgenote trouwens) en ik samen gegeten en een beetje getetterd. Daarna hebben we elk ons eigen ding gedaan en vooral documenten in orde gebracht. 's Avonds: hetzelfde patroon.

Maandag hebben we dan wat meer afgebabbeld. Ik heb haar verteld wat ik al weet over de unief en heb haar mijn brochures geleend. Zij heeft me dan de nieuwste hype van Duitsland leren kennen: StudiVZ. Dat kan je een beetje vergelijken met Facebook, maar ze zegt dat het veel toffer is en dat iedere student er een account heeft. 'k Heb me er dan ook maar eentje gemaakt hé.

Maandag heb ik me ook eens aan het stadscentrum gewaagd. 'k Moet zeggen, de winkelstraten moeten hier zeker niet onderdoen voor die in Gent. Je vindt hier zelfs nog veel meer. Mocht iemand zich afvragen of ik er ook iets heb gekocht, wie me een beetje kent weet daar waarschijnlijk wel het antwoord op...Mijn nieuwste aanwinsten, dames en heren: een poncho, een trui, een T-shirt, een paar oorbellen en 2 Duitse romans. Niet slecht hé voor een eerste stadsverkenning.

Rond een uur of half 11 zijn we dan gaan slapen, want we moesten allebei dinsdag naar school. Zij voor een rondgang in de bibliotheken en ik voor de eerste info-sessie. Veel nieuws hebben we tijdens deze sessie niet echt vernomen, maar we weten wel dat we nog ferm wat heen en weer zullen mogen lopen als we na de examens onze credits willen zien. Maar soit, dat zijn zorgen voor later hé. Ik heb trouwens ook geïnformeerd naar de volleyballessen en meisjes van Smash-In, hou jullie maar al vast, ik ga twee keer per week 2 uur en een kwart trainen, maak dus maar dat jullie in topform zijn als ik terugkom hé :p

Verder hebben we vandaag 2 Antwerpenaren ontmoet van de Lessius Hogeschool. Die Antwerpenaren hebben toch een aparte mentaliteit hoor, om dan nog van hun mooi dialect te zwijgen.

Oh, 'k zou jullie nog iets vergeten zeggen. Toen ik daarnet mijn inkopen wou gaan doen bleef mijn broek in mijn ketting hangen. Gevolg: de ketting lag eraf en Valérie heeft staan zwoegen en zweten om die er terug op te krijgen, maar jammer genoeg zonder resultaat. Dan heb ik maar een oudere man om hulp gevraagd en gelukkig was die net iets handiger dan mij. Spijtig genoeg was dit nog niet het einde van mijn lijdensweg, want op mijn terugweg naar huis mocht ik heel te tijd bergop rijden en dat met goedgevulde smokkelzakken :s Mijn conditie zal hier echt niets te kort komen, wees daar maar zeker van.

Ik denk dat ik nu in een notendop verteld heb wat ik de laatste dagen zoal gedaan heb. Dan is het nu tijd voor een badje en een nieuwe aflevering van Grey's Anatomy, met dank aan Kelly :p

Genieβt alle den Feierabend,

Valérie

Heen-en-weergeloop à volonté

Zoals de titel wel verklaart hebben we de laatste 2 dagen het één en ander afgelopen.

Gisteren hadden Nicholas en ik aan het gemeentehuis afgesproken om ons bij het Bürgeramt te melden. Nicholas werd door zijn ouders op de afgesproken bestemming gedropt, maar ik moest er met m'n fiets geraken. Geen probleem, dacht ik: Ik print gewoon een kaartje af op mappy en dan is dat zo gefikst. Hm, bleek dat ik mij daar flink aan mispakt had, want die kaart klopte niet echt. Na zeker 7 keer de weg gevraagd te hebben, is het me uiteindelijk toch gelukt het gemeentehuis te bereiken. Wonder bij wonder was ik zelfs nog te vroeg, daarom besloot ik al een kijkje te gaan nemen in het gemeentehuis. Dit bleek nog niet zo'n slecht idee te zijn, want zo heb ik per ongeluk de infostand van Saarbrücken gevonden, waar ik een gedetailleerde kaart van de stad gekocht heb. Zeer praktisch dus na mijn avontuur met de kaarten van mappy.

Aangekomen aan het Bürgeramt zat er heel veel volk in de wachtzaal. Net zoals bij beenhouwerij Renmans moesten we een nummertje nemen en na ongeveer een half uur waren we al aan de beurt. De beambte stelde er ons enkele bizarre vragen, zoals: "Was ist eure Religion?". Daarna wist hij ons te vertellen dat we aan de andere kant van de stad ook nog een Freizügigkeitsbescheinigung moesten halen. Dat is een bewijs dat ons het recht geeft om ons vrij te bewegen in Duitsland.

Dinsdag zijn we dan naar de universiteit gegaan om ons te laten inschrijven. We dachten dat we dat gemakkelijk in één keer konden regelen, maar niets was minder waar. Toen we rond half 10 toekwamen werd ons verteld dat we beter om half 11 eens zouden terugkomen omdat de persoon die Erasmusstudenten bijstaat pas dan begon te werken. Goed, dan hebben we de campus maar verkend, of toch een minuscuul deel ervan. Op de onderstaande foto kan je de Universität des Saarlandes zien, het lijkt wel een stad op zich, niet? Er zijn zelfs 4 bushaltes, een warenhuis, een papierwarenwinkel, een café en een unishop. In de laatste kan je geschenkartikelen kopen met het logo van de unief erop. 't Voelde aan alsof we op Princeton of Yale rondliepen, maar jammer genoeg was het maar de universiteit van Saarbrücken.

Om half 11 stonden we dan aan het Akademisches Auslandsamt waar we enkel een lijst kregen met zaken die nog moesten gebeuren. Eerst moesten we naar de Bank1Saar (helemaal terug naar de stadskern) om erna een ziekteverzekeringsbewijs op te halen (terug op school) om ons met dat bewijs te laten inschrijven. Tijdens de inschrijving kregen we dan weer te horen dat we de volgende dag moesten terugkomen om onze studentenkaart af te halen, pff. Tot slot moeten we ons ook nog bij de politie aanmelden, maar we hebben besloten dat pas morgen te doen, anders kunnen we heen en weer blijven lopen. Voor vandaag was het alleszins genoeg.

Zo, dan ga ik me nu naar de kookpot begeven.

x-Valérie

Goodmorning Saarbrücken

Dag lieve mensjes,

eindelijk kan ik echt aan mijn blog beginnen schrijven, eerder had niet echt gemoeten, want ik ben pas sinds gisteren in m'n huisje in Saarbrücken aangekomen.

M'n mams en paps zijn zo vriendelijk geweest om me met de auto naar mijn Erasmus-bestemming te brengen. Gelukkig zit ik maar in Duitsland, zodat ik niet met het vliegtuig moest komen. Spanje of andere warmere oorden waren voor mij zeker een probleem geweest, want hoe prop je in godsnaam al je broodnodige bezittingen (lees: kleren) in slechts 2 koffers? Soit, daar ga ik het niet verder over hebben, over naar de orde van de dag: Wat heeft Valérie zoal gedaan in die 24 uren dat ze al in Saarbrücken is?

Zaterdag hebben we na de aankomst eerst al m'n spullen naar m'n kamer gesjouwd. Mama en ik hebben vooral het lichte werk op ons genomen (kasten vullen, valiesjes legen, spulletjes op z'n plaats leggen...) en papa is met het zwaardere werk begonnen. De meiden waren natuurlijk sneller klaar dan papa, dus hebben wij papa even achtergelaten om boodschappen te doen. Toen we terugkwamen had papa al het bureau in elkaar gestoken, de luchter en het verduisterende gordijn gemonteerd.

Later op de avond, rond een uur of 7, hebben we samen macaroni gegeten en een lekker glaasje witte wijn gedronken. Daarna zijn we terug naar m'n kamer gegaan om de laatste dingetjes in orde te brengen. Tenslotte hebben we met z'n drieën op m'n bed gelegen en op m'n laptop naar "How to lose a guy in 10 days" gekeken. Toen de film om half 12 uit was, hebben we ons bedje opgezocht. Mama en papa kregen m'n dubbele masterbed en ik heb op m'n opblaasbaar matrasje geslapen. Zonder overdrijven, dat was zeker en vast één van de meest slapeloze nachten in m'n leven. Het leek wel alsof m'n ouders hadden afgesproken me om beurt wakker te houden: hield m'n papa eindelijk op met snurken, dan begon m'n mama luid te ademen.

Kwart voor 7 deze morgen: biepbiep biepbiep. De wekker ging al. Tijd voor m'n ouders om zich te wassen, een boterkoekje naar binnen te werken en terug de auto in te springen. Hen stond een 3,5 uur durende rit naar Kalken te wachten en ik...ik ben terug m'n bedje ingekropen. Om half 11 heb ik dan maar besloten er terug uit te kruipen, te ontbijten, me te wassen en eindelijk de finishing touch aan m'n kamer te geven. Het resultaat kan je hieronder zien.

'k Wil me nog snel even tot een paar mensen richten: Ann, Guy, Sanne, Kelly en Laura, bedankt voor jullie cadeautjes hé. Dat was absoluut niet nodig, maar 'k vond het toch fijn :)

Dat was het zowat voor vandaag. Nu ga 'k me nog wat rustig bezighouden op m'n kamer en deze week laat ik nog wel eens iets van me horen.

Liebe GrüBe aus Saarbrücken

x