All good things come to an end

Dag m’n liefste lezertjes,

hier ben ik alweer met een (laatste) update die dit keer van op Belgische bodem getypt wordt. Jullie hebben nog een korte beschrijving van de afgelopen week van me te goed en dan is het ook tijd om van het “blog gebeuren” afscheid te nemen.

Maandag was de laatste echte lesdag, want op dinsdag, woensdag en donderdag moest er geleerd worden voor de examens van “Culture Studies U.S.A.” en “Sprachwissenschaft”. Buiten het leren werd er natuurlijk ook tijd gemaakt voor babbels met de kotgenoten, afleveringen van Desperate Housewives, koken en valiezen pakken. Voor ik het wist was het vrijdag. Het eerste examen liep vlot en het tweede eigenlijk nog vlotter. Laten we hopen dat ik mezelf goed kan inschatten en dat ook de punten voor deze vakken in orde zijn. Tussen de examens door moest er nog het een en ander in orde gebracht worden: Puntenbriefjes werden afgestempeld, we werden uitgeschreven aan de unief en in het gemeentehuis, mailtjes werden gecheckt…Na het laatste examen nam ik de bus naar huis, heb ik brownies gebakken en samen met Maren op m’n gasten gewacht. We hadden namelijk een afscheidsavond gepland, waarop m’n 3 Italiaanse buddies, m’n kotgenoten en Julia waren uitgenodigd. Eerst kreeg ik cadeautjes en dan was het tijd om pizza te eten, wijn te drinken en te kletsen. Nadat de Italiaanse meisjes de deur uit waren, hebben Samuel, Maren en ik in onze persoonlijke cinema naar “Stolz und Vorurteil”, beter bekend als “Pride and Prejudice”, gekeken. Het werd een gezellige avond die rond 2 uur eindigde.

de "kleine" pizza's

Was het lekker Samuel? - "Neen, niet echt, 'k heb maar 10 stukken gegeten."

Zaterdagmorgen was ik alweer vroeg uit de veren, want er moest nog het een en ander ingepakt worden. Rond half 10 kwam papa toe en zijn we de auto beginnen inladen. ’t Leek net alsof ik jaren weg was geweest, zo’n verhuis, “oh meine Güte”. Nadat ik afscheid had genomen van de kotgenoten zijn we richting Kalken gereden. ’t Begin van de rit was moeilijk, want dan kwamen er toch even traantjes opzetten, maar daarna ging het alweer veel beter.

Eens thuisgekomen hebben we alles binnengezet en heeft mama me met een list naar m’n kamer laten gaan. Toen ik de deur opende, zag ik niet mijn meubels, maar die van m’n ouders. Euh, staan mijn spullen dan in mama en papa hun grote kamer? Ik trok snel een spurtje en ja hoor, vanaf nu krijg ik de “master bedroom”. Wat een leuke verrassing. Maar alsof dat niet genoeg was, stonden er ook “welkomstbloemetjes” van mémé en pépé voor me klaar. Hoe lief…

Ik weet niet goed wat ik nog zoal kan zeggen, want 5 maanden Erasmus zijn niet in 1-2-3 samen te vatten. Wat ik wel kan zeggen is dat ik met gemengde gevoelens naar dat alles terugkijk. Ik ben heel blij dat ik thuis terug met open armen ontvangen werd, maar tegelijkertijd besef ik maar al te goed dat de afgelopen 5 maand nooit meer zullen terugkomen. Een bezoekje aan Saarbrücken zal er nog wel inzitten, maar het zal nooit meer hetzelfde zijn. Ik kan alleszins terugkijken op een zeer geslaagd Erasmus avontuur, waar ik goede resultaten, mooie vriendschappen, een verbeterd Duits, wat meer zelfstandigheid, en levenslessen aan zal overhouden.

Dus dank je wel

- Hogent, omdat jullie ons de kans gegeven hebben op een “once in a life time experience”
- mama en papa: voor zowel de morele als de financiële steun, en om te zijn wie jullie zijn. Moesten jullie het nog niet weten, daarmee bedoel ik: schitterende ouders :)
- familie en vrienden, omdat jullie me o.a. op de hoogte hielden van wat er bij jullie gaande was
- Maren, omdat je zo’n fantastische kotgenote was
- lezers, die de moeite hebben gedaan om m’n schrijven te aanschouwen
- en nog vele anderen...

Nu ben ik dus definitief terug en kan ik vol goede moed aan een nieuw semester in Gent beginnen (dat jammer genoeg morgen al van start gaat).

Dank je voor alles, en Saarbrücken, het ga je goed...

Valérie

Geburtstagsfeier

Hey luitjes,

het is alweer update-blog-tijd :) Wat gaat de tijd toch snel...

Laat ik maar beginnen bij maandag. Maandag: de saaiste dag van de week, maar niet dit keer. Aangezien ik mijn werkjes voor recht en cultuur van de U.K. al geschreven had, dacht ik dat ik deze lessen eens mocht overslaan en dat heb ik dan ook gedaan. In de plaats daarvan heb ik m'n inkopen gedaan en een ietsiepietsie beetje geleerd. 's Avonds was het alweer tijd om te gaan volleyballen en daarna, rond 12 uur, heb ik m'n warm bedje opgezocht.

Dinsdag ben ik voor de laatste keer naar de HTML-les geweest. Ik had de docent gevraagd of hij m'n site deze week al zou kunnen evalueren omdat ik toch al klaar was. Resultaat: een dikke vette 20/20. Ik vond m'n ontwerp wel geslaagd, maar zo'n punten had ik nu niet meteen verwacht...'s Namiddags heb ik nog wat gestudeerd en 's avonds was er tijd voor wat ontspanning. Julia (een vriendin van Maren) was jarig en had ons uitgenodigd om dat te vieren. Zo'n aanbod kan je natuurlijk niet afslaan hé. Het was heel gezellig, maar pijnlijk om 's anderendaags op tijd op te staan. Het was nochtans maar half 2 geworden, niet erg laat dus, maar laat genoeg als je 's anderendaags studeren moet...

Party-Herzen, die kregen we allemaal op ons wang geschminkt, of we het nu wilden of niet!

Maren, ik en Julia (en nee Charlotte, Julie heeft geen baard, het is een sjaal ;)

peace man

das Geburtstagskind

Woensdag was het alweer tijd om te studeren, want vrijdag had ik m'n mondeling examen Duitse literatuur. Ik was best wel zenuwachtig, want het examen werd afgenomen door 2 docentes, wat me wel een beetje een beangstigend gevoel gaf. Gelukkig kon ik vlotjes op de vragen antwoorden en toen het examen voorbij was, stuurden ze me even naar buiten omdat ze over de punten wilden beraadslagen. Na 2 minuutjes werd ik weer naar binnen geroepen en toen vroeg mevrouw Schmitt me wat ik zelf van m'n examen vond. Tamelijk bescheiden zei ik: "Ich habe das Gefühl, dass ich die Prüfung bestanden habe.", waarop ze antwoordde: "Einfach bestanden?". Ja, want moest ik daarop antwoorden :p Gelukkig zei ze al snel: "Wir haben beschlossen, Ihnen die beste Note zu geben. Die Prüfung war wirklich hervorragend und wir hatten nicht das Gefühl, dass Sie eine Erasmus Studentin sind." Jeej, met een smile tot achter mijn oren verliet ik het lokaal, waarop ik de stad ingetrokken ben. 'k Vond dat ik mezelf wel mocht verwennen na een geslaagd examen...

Zaterdag en zondag werd er nog wat meer geleerd. Ook werd er gepoetst, gekookt, TV gekeken, gebabbeld met de kotgenoten, etc.

I know, 't is niet allemaal bijster spannend, maar dat is bij de meesten zo die moeten blokken zeker?

Oh, en nog een berichtje aan de Gentse studenten...Jullie zijn nu van de examens vanaf, geniet van jullie vakantie en kruis jullie vingertjes ook voor mij hé ;)

Tot volgende week,

-x-

Stressjes...

Hallo hallo,

na een vrij rustige zondag is het alweer tijd voor een wekelijks verslag vanuit Saarbrücken city.

Eigenlijk was ook deze week niet zo anders dan vele andere lesweken, want nu de examens er zitten aan te komen moet er ook wat tijd besteed worden aan studeren. Volgende week vrijdag heb ik mijn eerste mondeling examen van Duitse literatuur. Beetje per beetje heb ik mij door die cursus geworsteld en 'k heb wel 't gevoel dat als ik die cursus nog een paar keer doorneem ik er normaalgezien wel zou moeten door geraken. 't Is niet de meest boeiende leerstof, maar ja...wat doe je eraan hé!

Ook heb ik al enkele "kleinere" hoofdstukjes van de Amerikaanse cultuurgeschiedenis en de Duitse taalwetenschap achter de kiezen. Ik ben er nog lang niet, maar mits enige inspanning zou ik er wel moeten geraken.

Naast leren en volleybal is er natuurlijk nog steeds tijd voor gesprekjes met de medebewoners. Vooral die met Maren nemen vaak wat langer in beslag dan vooraf gepland. Vanmiddag bijvoorbeeld hebben we maar liefst 3 uur gekletst zonder aan de tijd te denken. Maar ik vond het niet zo erg, 'k wou vandaag toch niet zoveel uitsteken, want het zonnetje heeft zo mooi geschenen en dan is het toch zonde om een hele dag binnen te blijven. Daarom heb ik bij de buren aangebeld en heb ik gevraagd of ik eens met hun hond mocht gaan wandelen en dat heb ik dan ook gedaan.

Dan ben ik nu alweer toe aan een aflevering van Desperate Housewives.

Deze week was het maar een kort verslagje, maar "tur mir Leid Leute", school en studeren met elkaar combineren is niet zo simpel als gedacht, dus zoveel vrije tijd blijft er voor 't moment niet over...

Tot volgende week en geniet nog van jullie luilekkere zondagavond.

P.S.: Mémé en pépé, bedankt voor jullie kaartje hé. 't Is altijd tof om iets van het thuisfront te horen.

Exhausting but rewarding

Hallo zusammen,

ik besef niet goed dat het alweer zondag is, en dus tijd voor een nieuw verslagje.

Het "naar school gaan" was deze week ietsje lastiger dan anders, want nu moest er ook na schooltijd veel gewerkt worden. Versta me niet verkeerd, ik kan me wel altijd met iets bezighouden, maar aangezien de examens er bijna aankomen en er nog een paar werkjes moeten ingediend worden, begint de stress wel toe te slaan...gelukkig worden de prestaties af en toe goed beloond. Zo heb ik maandag m'n vertaling Engels-Duits teruggekregen, je weet wel, dat proefexamen dat uiteindelijk een echt examen bleek te zijn...Voor de eerste keer in m'n "unief/hogeschool carrière" heb ik een 20/20 gekregen. De docente was "total begeistert", het was het eerste jaar dat de Erasmus studenten zo goede vertalingen hadden gemaakt. Aan die 20 verstond ik me eerlijk gezegd niet zo goed, want ik had nochtans 6 kleine foutjes gemaakt, maar blijkbaar had ik minstens evenveel "zeer goed" vertaald, waardoor ik toch nog een 20 kreeg. Soit, mij hoor je niet klagen hoor.

Ook op woensdag kregen we punten terug. Dit keer van het "Referat" over Sophie Scholl dat ik voor de vakantie gehouden heb. Geen 20, maar een 16, ook niet slecht hé. Laten we hopen dat de andere examens even vlot lopen...

Donderdag en vrijdag vond ik minder plezant, want na "schooltijd" moest ik me helemaal focussen op het schrijven van 2 Engelse essays. Wonder boven wonder heb ik me erdoor geworsteld, maar wat het resultaat zal geven, dat wordt nog even afwachten.

Zaterdag werd een (heel klein beetje) een studiedag. Ja, inderdaad, een beetje, want 's avonds verwachtte ik Serena, Marta en Sara (3 Italiaanse meisjes), omdat we samen pizza en chocomousse gingen maken. Daarvoor moesten er natuurlijk inkopen worden gedaan, en ik heb me maar opgeofferd om door de regen naar de winkels te rijden. Hoe nobel van me, kuch, kuch.

Het maken van de pizza's liep zeer gesmeerd. Dat heb ik dan ook aan de Italiaanse kenners overgelaten. De chocomousse, dat ging iets minder goed. Eerst had ik de chocolade in de microgolf gestoken, maar die kwam er aangebrand uit. 'k Had nochtans de laagste stand gebruikt hoor mama...Maar bij de 2e poging liep alles volgens plan.

Het gevecht met de chocomousse.

Sara smelt de chocolade.


Aanvallen maar...

Dat had je niet zo letterlijk moeten nemen Sara, zo verbrand je je mond nog :p

Toen m'n gasten om 12 uur de deur uitgingen, ben ik snel m'n bed ingekropen om fris te zijn voor een niet zo luie zondag. Om 8 was ik uit de veren, heb ik de afwas gedaan, een beetje geleerd, gegeten, de keuken gepoetst en dan na de middag heb ik nog wat meer geleerd. Al bij al was het een productieve dag, dus ga ik me nu verwennen met een nieuwe aflevering van Desperate Housewives.

Hou jullie haaks en tot de volgende hé.

Liebe grüße,
und ich drücke allen, die jetzt Prüfungen haben, die Daumen.

x-Valérie

Eerste schoolweek van het nieuwe jaar

Dag lieve lezertjes,

ik kan jullie nu al waarschuwen dat wat jullie hier kunnen lezen helemaal niet zo interessant is. Maar naar goede gewoonte probeer ik nu eenmaal elke week m'n blog bij te werken.

Maandag ging de wekker eigenlijk vroeger af dan me lief was. 7 uur is eigenlijk niet zo abnormaal, maar na een luilekkere vakantie was het wel even wennen. Wat volgde was een gewone, lange lesdag die alweer afgesloten werd met een partijtje volleybal.

Ook dinsdag en woensdag waren niet specialer dan anders: les, babbeltjes met de kotgenoten en speculaties over een karaokeavond. Onder de Erasmussers hadden we afgesproken dinsdagavond onze stembanden te gaan smeren, maar toen bleek dat de karaokebar enkel op woensdag geopend is, hebben we onze plannen moeten aanpassen. Aangezien de meesten al naar de wekelijkse party in Wohnheim D wilden gaan, hebben we maar besloten het een weekje uit te stellen.

Donderdag was er, as usual, les. Ik had niet zoveel zin om naar de volleybal te gaan, want al dat heen-en-weer gerij naar de unief neemt eigenlijk een pak tijd in beslag. Ik besloot dan maar gewoon een avondje thuis te blijven, maar daar kwam uiteindelijk verandering in. Maren had al met Anita (haar medestudente en tevens ook mijn medevolleybalster) om naar Madagascar 2 te gaan kijken en toen ze wist dat ik niet wou gaan volleyballen heeft ze me meegevraagd. Dat aanbod heb ik natuurlijk niet afgeslaan, wie zou er nu ook nee zeggen tegen een tekenfilm die in het Duits gedubd is :p

Het weekend was al bij al ook vrij rustig. Op zaterdag ben ik met Maren naar "Baumarkt" gegaan. Dat is een doe-het-zelfzaak zoals Gamma en Safti. Waarom, vragen jullie je zich nu af? Omdat we het geniale idee kregen ons een oorbellenhouder te maken. En, het resultaat mag er (na een hele knutselnamiddag) dan ook wezen. Het is zowaar een echt "Schmuckstück" geworden, nietwaar mama en papa :p Toen we aan de kassa stonden zag ik plotseling mijn professor van "Culture Studies U.K." staan. Ik knikte even vriendelijk en voelde me tegelijkertijd een beetje schuldig, want eigenlijk moest ik aan zijn essay schrijven i.p.v. naar de "Baumarkt" te gaan.

Zondag was letterlijk een rustdag. Ik ben voor 10 uur niet m'n warme bedje uitgekropen, dan heb ik een essay geschreven en vervolgens heb ik naar "Desperate Housewives" gekeken. Voor ik het wist was het avond en tijd voor een douche en een update van de blog.

Ziezo, mission accomplished.



Hope to be hearing from anyone :) (Hint: Wie dit ook leest, voel je vrij een reactie achter te laten, dat maakt het voor mij ook eens interessant ;)



x-Valérie

Weihnachtsferien in Belgien

Ik weet dat m'n blog enkel voor "Erasmusavonturen" bestemd is, maar 'k kan toch moeilijk de feestdagen overslaan...Daarom: een "kort" verslagje over de vakantie!

De vrijdag voor de vakantie zijn mama en papa me aan de unief komen ophalen. Dan zijn we de stad ingetrokken, hebben we bij de Italiaan gegeten en wat aan kerstshopping gedaan. Daarna hebben we al m'n spullen ingeladen en zijn we richting Kalken gereden. Thuis stond er me al "iemand" op te wachten...m'n lieve hond Kobe :)

's Anderendaags ben ik naar de kapper gegaan om m'n "lange lokken" af te laten knippen. Wat overschiet is een lange bob zonder krulletjes :) Aansluitend heb ik een bezoekje gebracht aan 2 oude bekenden (Ann en Kathleen Spaerkeer) om kerstcadeautjes af te geven.

't resultaat

Zondag werd ik gewekt met boterkoeken, wat me wel beviel. In het mooie "Germany" had ik deze oude gewoonte wijselijk afgeschaft. Mja, wijselijk, eigenlijk kon ik niet anders, want hier zijn de bakkerijen niet open op zondag :p s' Namiddags ben ik met mama bij Fien (mijn nicht) geweest omdat ze jarig was. Wat begon als een verjaardagsbezoek draaide uit op een namiddagje shoppen in 't shoppingcenter van St.-Niklaas, wat we ons natuurlijk niet berouwen :)

Maandag en dinsdag heb ik het rustig gehouden: uitslapen, een beetje gezellig op m'n kamer naar muziek luisteren en volleybal. Dat laatste mocht ook niet aan het rijtje ontbreken hé. Woensdag werd alweer een luilekker dagje, enkel tegen de avond kwam er schot in de zaak. Ons huis moest worden klaargemaakt voor kerstavond en dan wordt mijn "helpende" hand niet afgeslaan. Het werd een gezellige avond met genoeg eten, drank en pakjes natuurlijk. Donderdag hebben we kerst gevierd bij mémé Kalken en op vrijdag kregen we een tweede kerstdiner omdat niet iedereen op woensdag van de partij kon zijn.

Zaterdagmorgen: afspraak bij de dokter, want Valérie had al enkele dagen veel pijntjes in haar oor. Verdict: oorontsteking, jeej. Maar de pijn kon niet alles bederven hoor. 's Avonds hebben we ons opgepakt en zijn we naar Brugge gereden. We hebben wat op de kerstmarkt rondgezworven en dan een snackje gegeten. Het was een succesvolle avond, op de zoektocht naar de auto na. Om de één of andere reden waren we een beetje verloren gelopen en toen kreeg papa het fantastische idee om de GPS het werk te laten doen. Uiteindelijk vonden we de auto en konden we naar huis rijden.

Zondag en maandag werden alweer luilekkere dagen. Een vertaling Duits-Engels werd het enige productieve...Dinsdag nog eens volleybal en op woensdag hebben we ons voorbereid op nieuwjaarsavond. Die ging dit jaar door bij tante Martine. Het was heel gezellig, maar om half 11 moest ik het er voor bekeken houden, omdat ik nog naar Oostende moest. Dit jaar eens geen boerenfuif voor Valérie, maar een feestje in 't Casino. Voordat ik daarheen kon moest ik Kelly in een restaurant in Brugge ophalen. Zij vierde daar oudejaar met haar ouders. Nadat we daar enkele dansjes geplaceerd hadden ging het "richtig los". We hebben het volgehouden tot 6 uur en toen we om half 7 bij Kelly thuis aankwamen was haar mama nog druk in de weer met het inpakken van cadeautjes :p

de "Mexico"

Donderdag mocht ik meegenieten van een nieuwjaarsdiner ten huize Surmont en rond 3 uur ben ik naar huis gereden. Nog even vermelden: 't Was heel leuk Kelly, dank je voor de gastvrijheid :p
's Avonds werden we bij mémé en pépé Mariakerke verwacht. Daar kregen we een glaasje champagne en sandwichkes met cécémel, jammie.

Vrijdag heb ik gespendeerd aan het pakken van mijn valies, want zaterdag vertrok ik alweer naar Saarbrücken. Of wacht, voor het vertrek heb ik eerst nog iets anders gedaan...Mama, papa en ik zijn nog snel naar de solden bij Modemakers geweest, dan heb ik nog eens afscheid van de grootouders genomen en heb ik Belgische frietjes met stoofvlees gegeten. Na het eten hebben we Fien opgepikt en dan zijn we echt vertrokken.

Eens aangekomen heb ik Fien een rondleiding gegeven in m'n nederige stulpje waarna we alweer de stad zijn ingetrokken. s'Avonds hebben we 'n pizza gegeten en hebben we het ons op m'n kamer gezellig gemaakt met een filmpje. Gewapend met oordopjes (tegen het gesnurk van papa) hebben we rond 11 ons bed opgezocht, want mama, papa en Fien wilden om 7 uur opstaan, zodat ze op tijd terug thuis zouden zijn.

En nu, nu zit ik hier nog alleen op m'n kamertje en kijk ik uit naar de anderhalve maand die me hier nog rest...Time flies when you're having fun...

Tot binnenkort,
Valérie

Kerstdiner

Dinsdagavond hebben Maren, Samuel en ik onszelf getrakteerd op een kerstdiner. Op het menu stonden als voorgerecht een salade, als hoofdgerecht wok en als dessert verse chocolademousse.

We zijn rustig met een aperitiefje begonnen en hebben een spelletje gespeeld wat Samuel "Korkenspiel" noemde. De bedoeling was dat je met de benen open tegenover elkaar ging zitten, met tussen je benen een bierflesje en daarop een kroonkurk. Dan moest je om beurt met een andere kroonkurk proberen de kurk van de andere zijn bierflesje te werpen. Lukte je dat, dat moest de ander drinken. We hebben het even geprobeerd, maar toen Maren en ik merkten dat Samuel daar veel beter is was dan ons, hebben we heb maar voor bekeken gehouden.

Samuel tijdens het bierspelletje

Maren

Maren, ik en de zelfgemaakte kerstboom

schaduw van de kerstman en z'n rendier

Na het fameuze spel hebben we gegeten en een paar foto's gemaakt. Toen we na het dessert, chocolademousse met M&M's, een beetje aan het kletsen waren hoorden we plotseling de voordeur opengaan. Alle 3 bevroren we ter plaatse en niemand waagde het om te gaan kijken wat er gaande was. Enkele seconden later verscheen Markus in de deuropening en waren we zowel verbaasd als opgelucht. Normaal gezien zou hij pas de volgende dag komen, maar hij was van gedacht veranderd. Daarna hebben we elkaars reisfoto's bekeken en man, toen werd ik me ervan bewust dat ik toch eens meer zou mogen reizen hoor. Samuel is bijvoorbeeld al in Peru en in Australië geweest. Dat zal moeten wachten tot ik ooit rijk ben vrees ik.

Maren die probeert "proper" chocolademousse op te scheppen


Samuel en de knalroze Disneyserviette

Nadat we tegen half 12 de afwas hadden gedaan besloten we om stilletjes aan naar bed te gaan, want de volgende morgen zat er alweer een nieuwe lesdag aan te komen.

Van kwart voor 4 tot kwart na 6 hadden we de les "Textproduktion". Dat is het vak waarvoor ik vorige week een "Referat" moest houden. Deze week moesten er 4 mensen een spreekbeurt houden, wat we al niet zo goed zagen zitten. Nadat de eerste 2 geweest waren kreeg ik hoop. Ze hadden hun aan de tijdslimiet gehouden en het zag er dus naar uit dat de les op tijd zou kunnen eindigen, maar dat was buiten Phibel en Mar gerekend. Die hadden beide 50 minuten nodig en tijdens de laatste spreekbeurt werd het ons eigenlijk allemaal wat te veel. Mar, een Spaans meisje, had zoveel moeite om uit haar woorden te geraken dat het eigenlijk niet meer mooi was. We moesten ons echt inhouden van lachen, wat me eerlijk gezegd niet steeds lukte. Het meisje probeerde haar best te doen, maar sorry kind, probeer de volgende keer ietsje harder, want het was helemaal niet aangenaam om naar je te luisteren.

Toen we 20 minuten later dan verwacht uit de les kwamen werden we buiten door een sneeuwtapijt verrast. Heerlijk, die krakende sneeuw onder je voeten te horen. Eens aan de bushalte aangekomen bleven we maar wachten op bussen, maar niet eentje kwam eraan. Even later hoorde ik een Duitser zeggen, "Ja mensen, als het sneeuwt dan rijden de bussen niet door de universiteit, ze snijden dan de weg af." Ja tof, wat is dat nu weer voor een regeling. Ik dacht dat ik de oplossing had gevonden door naar Samuel te bellen en hem te vragen of hij ons (mij, Nicholas, Inne en Margot, 2 Antwerpse chicks) niet wou komen halen, maar jammer genoeg nam hij niet op. Dan zijn we maar beginnen stappen. Gelukkig stond er ergens verder op de weg een bus te wachten. Waarschijnlijk had hij de hele meute studenten gezien en dacht hij, oh, 'k zal maar even wachten en die arme stakkers meenemen. Bij deze: Dank je wel buschauffeurtje, we wisten je geste zeer te appreciëren.

Zo "Leute", dan ben ik er nu mee weg, want ik moet nog het één en ander voorbereiden tegen morgen.

P.S.: Ik hoop dat het snel vrijdag is, want ik kan niet meer wachten om naar huis te gaan, hihi.