Eigenlijk was ook deze week niet zo anders dan vele andere lesweken, want nu de examens er zitten aan te komen moet er ook wat tijd besteed worden aan studeren. Volgende week vrijdag heb ik mijn eerste mondeling examen van Duitse literatuur. Beetje per beetje heb ik mij door die cursus geworsteld en 'k heb wel 't gevoel dat als ik die cursus nog een paar keer doorneem ik er normaalgezien wel zou moeten door geraken. 't Is niet de meest boeiende leerstof, maar ja...wat doe je eraan hé!
Ook heb ik al enkele "kleinere" hoofdstukjes van de Amerikaanse cultuurgeschiedenis en de Duitse taalwetenschap achter de kiezen. Ik ben er nog lang niet, maar mits enige inspanning zou ik er wel moeten geraken.
Naast leren en volleybal is er natuurlijk nog steeds tijd voor gesprekjes met de medebewoners. Vooral die met Maren nemen vaak wat langer in beslag dan vooraf gepland. Vanmiddag bijvoorbeeld hebben we maar liefst 3 uur gekletst zonder aan de tijd te denken. Maar ik vond het niet zo erg, 'k wou vandaag toch niet zoveel uitsteken, want het zonnetje heeft zo mooi geschenen en dan is het toch zonde om een hele dag binnen te blijven. Daarom heb ik bij de buren aangebeld en heb ik gevraagd of ik eens met hun hond mocht gaan wandelen en dat heb ik dan ook gedaan.
Dan ben ik nu alweer toe aan een aflevering van Desperate Housewives.
Deze week was het maar een kort verslagje, maar "tur mir Leid Leute", school en studeren met elkaar combineren is niet zo simpel als gedacht, dus zoveel vrije tijd blijft er voor 't moment niet over...
Tot volgende week en geniet nog van jullie luilekkere zondagavond.
P.S.: Mémé en pépé, bedankt voor jullie kaartje hé. 't Is altijd tof om iets van het thuisfront te horen.
Het gevecht met de chocomousse.
Sara smelt de chocolade.
Aanvallen maar...
Zondag was letterlijk een rustdag. Ik ben voor 10 uur niet m'n warme bedje uitgekropen, dan heb ik een essay geschreven en vervolgens heb ik naar "Desperate Housewives" gekeken. Voor ik het wist was het avond en tijd voor een douche en een update van de blog.