Sneeuw, Trier en Belgisch bier

Helemaal op het onverwachts bood Serena (een Italiaanse volleybalcompagnon waarmee ik zaterdag wou gaan shoppen) me vrijdagavond aan om op zaterdag mee te gaan naar Trier. Enkele Erasmussers waren van plan daarnaartoe te gaan en hadden gevraagd of er niet nog geïnteresseerden waren. Ik zag dat wel zitten en ben dus graag op het aanbod ingegaan.

Toen ik zaterdagmorgen opstond en uit het raam keek zag ik een mooi sneeuwtapijt van minstens 20 cm hoog. Ik dacht, ik zal maar op tijd naar het station vertrekken, want je weet nooit met zo'n weer. Blijkbaar hebben er maar weinig mensen zo gedacht, want op het afgesproken tijdstip waren er nog maar 2 mensen. De rest kwam 3 kwartier later toe omdat enkele bussen door het sneeuwweer helemaal niet reden. Met een beetje vertraging zijn we dan uiteindelijk richting Trier vertrokken.


Op de trein hadden we al meteen prijs: Barbara (een Hongaarse Erasmusstudente) had het in haar hoofd gekregen om profielfoto's van iedereen te maken. Dat leverde wel enkele bizarre beelden op. Eén van de deftigste heb ik hier maar bijgezet.

Eens in Trier hebben we een paar culturele dingen bezocht, zoals de "Porta Nigra", het amfitheater, de "Konstantinbasilika" en de "Kaiserthermen". De hele dag werd er veel afgelachen, met sneeuwballen gegooid en natuurlijk werden er hopen foto's getrokken.

v.l.n.r. en van boven naar onder: Nicholas (Belg), Olga (Poolse), Martin (Pool), Babi (Griek), Barbara (Hongaarse), ik, Giovanni (Italiaan), Serena (Italiaanse), Marina (Italiaanse, Martha (Tsjechische), Martina (Tsjechische), Malgorzata (Poolse), Phibel (Belgische), Sara (Italiaanse), en Rosa (Italiaanse.

Porta Nigra

Kaiserthermen

Nadat onze voetjes een beetje nat en moe waren zijn we met z'n 16nen naar een Pizzeria geweest en daarna hebben we nog een Glühwein en een warme chocolademelk gedronken op de kerstmarkt.

Op de terugweg hebben we UNO gespeeld en hebben we ons doodgelachen met een onnozel accidentje. Aangezien er in de trein geen 16 plaatsen dicht bij elkaar waren hadden we ons in de gang gezet, maar toen een ietwat oudere man wou passeren en zijn evenwicht niet meer kon bewaren was die met z'n volle gewicht op Babi (short for Babis Papanastasopoulos) beland. In de plaats van weg te duiken opende Babi gewoon z'n armen en maakte daarmee de man duidelijk dat hij gerust op Babi mocht landen. Ah ja, misschien moet ik er maar bij vermelden dat Babi het voor de mannen heeft...

Toen we rond 9 uur terug in Saarbrücken waren wou de meerderheid nog een feestje bouwen, maar een paar van ons zagen dat niet echt zitten. Daarom had ik voorgesteld dat de andere meegingen tot bij mij thuis om daar een paar flesjes Kriek te kraken en een stukje Belgische chocolade te verorberen. Zo gezegd, zo gedaan. De schitterende reclamefoto vinden jullie hieronder.

Rond een uur of 12 zijn de Italiaanse meisjes naar huis gegaan en ben ik onder de wol gekropen.